renksiz hayaller dolu dökülen gözyaşlarım.

kendimi şu an bok gibi hissediyorum, belki de daha kötü.

şans eseri denk geldiğim bi kaç yazı yüzünden. mart-nisan aylarından. kırılmış mıydım uzun zamandır bu kadar? hiç sanmıyorum. zaten belirsiz bigün bugün seninle ilgili,bazı şeylere neden yorum yapmadığını düşünmekle kendimi yediğim sabahtan beri. sorduklarıma cevap alamadığım. üstüne süper geldiler sağol..

• -isterdim kalmasın,kaldığı gibi.

neden böyle oldu diyorum bazen şimdisi için değil,şimdi bi şikayetim yok sanırım. olmasını gerektircek bişey var mı ortada onu da bilmiyorum gerçi.

en yakının sana bi anda en uzak olabiliyosa neyi bilebilirsin ki?

neden bu kadar canım yanıyo senin yokluğunu hissettiğimde

daha doğrusu sen benim yokluğumu istediğinde,neden?

"istenmiyosam giderim."-diyemiyorum işte.

neyse.

ayrı ayrı cümlelerde

 iki ayrı kelimeyiz

  iki ayrı uzak cadde

   birbirinden habersiz

    ayrı ayrı iki korkak tanık

     iki ayrı sus payı

      iki yalan gibiyiz

       iki hiç kimse

        iki ayrı trenle uzaklaşan gitgide

         nefes alıp verdikçe .."

ps:benim hayatımın her boktan günü seni özlemekle geçti,ne olursa olsun.