daha şimdiden özledim bir dahaki gelişini.

Düşünüyorum da ne günler atlattım ben,ne düşüncelerden vazgeçtim. Neleri düşündüm şarkılarla. Şarkılara emanet edilmiş binlerce gözyaşı akıttım senin için. Bir kez daha,tek bir kez daha sımsıkı sarılıp kokunu "ben"de hissedebilmek için. Dedim son bir kez daha,son bir şans daha...

Zorladım.
Şansımı zorladım.
Bıktırdım,usandırdım
-kendimden bile sıkıldım-

ama durmadım.
durduramadım içimdeki bu sen ihtiyacını.

İyi ki de durdurmamışım.

Kendime pay çıkartmıyorum sevgili,sakın yanlış anlama
ama
eh, kabul et biraz iyi ki pes etmemiş di mi bu kız?

İyi ki gün geçtikçe
dakikalarla
artmış
içimdeki sensevgisi.

Sen olma isteği

senin olma isteği.

İyi ki dönmüşsün sen geri.

Bak şimdi bile 

tüm günü beraber geçirsek bile 

gitme vaktin geldiğinde doluyor gözlerim kendimce.

Çünkü ben seninle anlam kattım her şeye belki de.
Herkese.

Artık kendi evim annem babam bile seninle ilgili anılar taşıyor bende.
Onlara baktıkça seni görüyorum.

hastalıklı bir aşk bu belki de,

yokluğunda

avuçlarımda ellerini düşünmek

kendi kendine sarılmak bazen,

 

boşluğu koklamak,

seni hissetmeye çalışmak.

yanımda olduğunu bilsem bile,
gitmenden çok korkmak işte.

Hastalıklı bir aşk bu belki de,

sensiz büyüyemeyen bir kız çocuğu bırakmak her gidişinde biraz daha,

büyümek istemeyen.

Hayaller kuran, hayallerine kurallar koyan.

tek başına oynayamayan,

oynamak istemeyen.

Seven işte,

en değerli varlığını,

belki de en güzel oyuncağını

sokakta gördüğü bir kediyi

ya da denizi sever gibi

seven işte seni.

Gözlerinde her kendini görüşünde,
daha da bir seven.

İyi ki varsın..

• sanki dünyam küçüldü barıştım bak hayatla ama yokluğun korkutuyor ...