sometimes I feel like throwing my hands up in the air I know I can count on you.

2 gündür bitmek bilmeyen baş ağrısıyla uğraşıyorum. Kafamın içinde küçük bi hayvanat bahçesi var sanki, gerekli gereksiz bi sürü insanın varlığı,düşüncesi,sesleri. Bir de kendi kendine "rastalaşan" saç yığınım da var onu hiç saymıyorum. Taranmıyor resmen ben de uğraşmayı bıraktım. Annem ne biçim kızsın sen diyip duruyor kökünden kesicem o olcak bi gün.

-tamam tamam yemez biliyorum.

Ders çalışmam lazımmış öyle diyorlar. Haklılar,20 gün sonraki sınavın daha çoğu konu başlığını bile bilmiyorum. Olsun.

-olsun tabi di mi bok olur görcem ben ben'i o gün, neyse.


Birisine bağlı yaşamak nasılmış bilirim derdim de son günlerde beklenmedik anlarda cortlayan ve beni mal eden ruh halimden sonra aslında şimdiye kadar hiç yaşamadığımı farkettim. Sana kadar. Bak tüm gün beraberdik mesela bugün sabahın 9unda çaldım kapıyı. 5e kadar. Evlilik hayatı bi yerde bizim yaşadığımız. O kadar bendensin o kadar benimsin ki artık. Garip. İsim koyamıyorum,koymak da istemiyorum. Sadece o benim çok sevdiğim hayalimi gerçekleştirmek istiyorum. Anladın sen onu.

Ve olacak da, biliyorum. :)

-ne bu güven, unuttun kaç ay öncesini sanırım? // unutmadım,sadece biliyorum.

bu kadını da yerim.