sen de gel.

3 Kasım 2010 Çarşamba

I think it's time, we give it up.

Eve geldiğimden beri uyuyorum... Aslında sabahtan beri bulduğum her yere yattım bugün. O kadar yorgun hissediyorum ki. Hem fiziksel hem de duygusal anlamda. Aslında her şey çok basitti. Görmesi yaşaması çok basitti. Güzeldi. Güzel olanı kirletmekse her şeyden kolaydı bizim için. 

Bi söz var:

" Çok yoruldum sevgili, daha fazla yorma beni... Ben fazlasıyla ödedim zaten, uğrunda kaybettiklerimin bedelini..." 
-Cemal Süreyya



Senin uğruna önce seni sonrada senin içindeki kendimi kaybettim sanırım ben. Ve korkuyorum artık. İçindeki aşkın,sevginin her neyse zamanında nefrete dönüşmesinden korkuyorum. Ama bundan da çok senin için sıradan bi "anı" olmaktan korkuyorum.

Geleceğinde yer etmeyecek ve geçmişe dönüp baktığında
-zaman kaybı
diyebileceğin...

Evet beraber değiliz bi süredir.
Ne sevgili ne başka bir sıfatım var senin gözünde,bilemiyorum.
Ama öyle anlar geliyor ki
Kendimi "hala" seni özlerken bulabiliyorum...



Ve hayır ne dersem diyim, o kızı hala kıskanıyorum.


3 yorum:

  1. müzik hoş..
    yazdıklarında kendimden bir şeyler buluyorum , elimden geldiğince de okuyorum yazdıklarını..

    sevgiler :)

    YanıtlaSil
  2. 'o kız'lar hep kıskanılıyor. ne dersek diyelim.

    YanıtlaSil
  3. @ boşluğun tutsağı zaman ayırıp okuduğun için teşekkür ederim (:

    @ allcatsaregrey di mi. kendimize yalan söylemenin lüzumu yok, hep kıskandık .

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails