-Hep tartışıyorduk.
-Çok farklıydık...
Bu ve benzeri sebepler ayrılık nedenleri. Farklılıkları. Kendi olma çabaları içinde "biz" olma kavramını yitirmeleri.
Ve bu bana bi ilişkide ciddi anlamda hiçbir zaman
-ben
olamayacağını kabul ettirdi bir kez daha. İlişkiler çift taraflı çünkü. Ve o süre içerisinde senle ona kurduğun evin içindeki hayatı yaşıyorsun sen. Kendin olamazsın bir ilişkide hiç. Ona uymak zorundasındır. Ve o uyum isteği varsa sende,zaten devam eder birliktelikler. Ve o uyum isteği sevgiden gelir. Dayanma ve sabır ise aşktan. Ve eğer uyum göstermeni gerektirebilecek bir insansa karşındaki,senden farklıysave sen buna rağmen onu sevebiliyorsan özelsinizdir.
Bugün 15 bilemedin 20 dakika seninleydim. Benden sonra çoğu şeyin değiştiğini gördüm hayatındaki, çok kısa bir sürede. Telefonun olsun, kokun olsun... Zil sesini bile değiştirmişsin telefondaki.
Ama bakışların aynıydı. Ne kadar nefret hissetsen de belki içinde, kırgınlıktan ve inançsızlıktan kaynaklanan,gözlerinde yine bir ben vardım.
Ve sen zorlanıyordun... Uğraşırken "bitti" diye zorlanıyordun işte...
Sen hep daha çok emek verdin bu ilişkiye. Ama kesinlikle daha fazla sevmedin bence... Ve dediğin gibi özlüyorken beni bazen, bırakma içindekileri.
Şimdi değil. Evet ne senin için ne benim için şimdi değil. İstemiyoru-z. Ama sonrasında, ortada, hayallerde buluştuğumuz zaman olacaklardan ikimiz de haberdarız aslında.
Hayatındaki insandan konuşmak istememe sebebin, onun yanından sonra bana gelebilmen ve bana seni sevmiyorum diyememen bu yüzden. "seni sevmem ya da sevmemem bi şey değiştirmeyecek" deme bana o yüzden. Biliyorum çünkü, şimdi değiştirmeyeceğini. Yitirdiğin inanç elbet geri gelir ama bir gün..
Aşk güçlüdür çünkü. Aşk ister 10 yıl geçsin aradan,aşksa bi şekilde patlak verir zaten hayatının bi köşesinden. Tek bir anı darmaduman eder belki düzene koyduğun hayatı...
Ve öyle hazırlıksız bi zamanda yakalanırsın ki, geride bıraktıklarını toparlayacak gücün kalmaz...
çünkü sen gözlerini açıp baktığın zaman bana ve yaptıklarıma, inandıkça günler geçerken tekrar duygularıma, ben yavaş yavaş inancımı kaybetmiş olacağım sana...
zamanını beni kaybetmek için kullanma o yüzden.
çünkü 1 hafta veya 1 ay öncesinde bu ilişki sadece görüntüde bitti.
ve biz şu an sadece
ve biz şu an sadece
-yorgunuz.
sadece biraz zaman... ihtiyacımız olan.
4.12.2010
-gün 2.
Biraz da muhasebe zmanı. İş işten geçmeden varlığınızın değerini bilin derim ben..
YanıtlaSil