Tamam Böyle Kalsın (:

Dün geceki yazımı sabah tekrar okuduğumda ilk önce bi durdum. Sonra güldüm. Düşünüp güldüm. Kim için bu hale geldiğimi. Sonra hayatımı bundan sonra nasıl yaşayacağımı düşündüm. Yani özgürlüğü. İstediğim saatte istediğim insanla olabileceğimi, istediğim yerde. İstediklerimi yapmak için. Anlık yaşayabileceğimi düşündüm. Kimseye, sana karşı sorumlu olmadan. Ve sanırım gitmek isteyene dur demek saçmaydı. Belki çok yalvardım bi kaç gün boyunca, farkında değildim çünkü. Senden başka yere bakmıyordum ki ben. Ama senin hayatımdan çıktığın günden beri hayatıma ne kadar çok insan girdiğine dikkat etmemişim. Ve bu insanların belki de istediğim her şeyi bana verebileceğini. Ve ben bu akşam gülümsüyorum. Elbette üzülücem, ama zaman geçer unutulur anılar.

Senin zamanının dolmasına az kaldı.

yolumuz olsa yürürdüm hiç durmadan emin ol.

Ama o yolu sevgilinle kapamayı tercih ettin.
Bu kadar korkak olduğunu bilmezdim.
Kendi duygularından korkup kaçacak kadar.
Sen kendini onunla avut sevgilim.
Ben seni unutarak kurtuluyorum...

Ah son bir şey daha, gözümde büyüttüğüm bu 9.ay olayı senin için nasıl bişey ifade etmiyorsa bugün itibariyle benim için de öyle. (: (:

Senin dediğin gibi

"sen mutluysan ben neden olmayayım"

• yaşadığını "sanırsın",dinle dinle.